အိပ္ခန္းထဲ တေယာက္အိပ္လို႔
အိမ္ေရွ႕ထြက္ၾကည့္ေတာ့လည္း အျပင္ကတေယာက္
ဒီမ်က္ႏွာပဲ
အျပင္ကျပန္လာလုိ႔
အိမ္ထဲေျပး၀င္ၾကည့္ေတာ့လည္း
အႏွီးကိုေျဖခ်ေဆာ့ကစားေနတာ
ဒီမ်က္ႏွာေလးေတြပဲ
အေဖနဲ႔အေမ အိမ္ျပန္လာရင္
အိမ္ကုိ လမ္းေပၚကျပန္ေကာက္ရမလား
ျမစ္ထဲကျပန္ဆယ္ရမလား
ေရွ႕တေယာက္ ေနာက္တေယာက္
မ ေရႊ႕သြားတာ
အိမ္ကုိေဇာက္ထုိးလုပ္ထားတာ
ေတြ႕ရမွာပဲ။
ၾကည့္စမ္း၊ စာအုပ္ေတြ တအုပ္ၿပီးတအုပ္
ဆြဲထုတ္လာျပန္ၿပီ
အ၀တ္ျခင္းကုိ တြန္းလွဲပစ္လုိက္ျပန္ၿပီ။
ေရွ႕တေယာက္ မတ္တပ္စမ္းေနတုန္း
ေနာက္တေယာက္ လမ္းေပၚေရာက္လာၿပီ
အ႐ုိးထဲက အသားထြက္တယ္
(ရပ္ကြက္ကလည္းေျပာတယ္)
လွည္းေနေလွေအာင္း ျမင္းေစာင္းမက်န္
ေဆြျပမ်ဳိးျပ
ကမၻာျပ ျပရမွာပဲ။
အရင္တုန္းက သမီးႀကီးဟာ
က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ကစားစရာ
အခုေတာ့ ညီမေလးတေယာက္
ကစားစရာ ကမၻာတခု သူေကာက္ရၿပီ
တေယာက္ေပ်ာ္ရင္ တေယာက္ေအာ္လို႔
ျပတင္းေပါက္ကုိဖြင့္ရင္ ပန္းမ်ားပြင့္လုိ႔
ေနေရာင္ျခည္ ပန္းသီး လိပ္ျပာ အိပ္မက္
ကမၻာဟာ မွန္မွန္လည္လုိ႔
သမီးၿပီးေတာ့ သမီး
ငါဟာ အရင္းျပန္ရလုိ႔။ ။
စုိင္း၀င္းျမင့္ (၂၀၀၆၊ ဇူလုိင္)
Thursday, January 15, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment